Leila Claassens
Over welke keuze haar alles kostte en tegelijk alles gaf. - Leila Claassens
Leila spreekt op podia voor ondernemers en organisaties over moed, identiteit en durven kiezen voor een eigen pad ondanks de opgelegde verwachtingen en druk van ouders, maatschappij en culturele dynamiek — en wat er vrijkomt als je stopt met jezelf weg te cijferen.
Ik spreek over moed. Identiteit en durven kiezen voor een eigen pad, ondanks de druk van ouders, cultuur en maatschappij. Dat is niet zomaar een thema dat ik gekozen heb. Het is mijn verhaal. Ik groeide op als oudste dochter in een islamitisch gezin, met één voet in die wereld en één voet in de Nederlandse. Ik leerde vroeg wat het betekent om te leven naar andermans verwachtingen, thuis, in mijn cultuur, in de corporate omgevingen waar ik werkte. Tot ik op een dag een keuze maakte die me alles kostte wat ik kende. En me alles gaf wat ik écht wilde. Dat keerpunt, dáár sta ik nu voor op het podium.
Omdat ik in zalen vol ondernemers, directeuren en professionals dezelfde dynamiek herken: mensen die extern succesvol zijn, maar intern nog steeds opereren vanuit een verhaal dat niet van henzelf is. Ze passen aan, ze cijferen zichzelf weg, ze wachten op toestemming die nooit komt. Ik kom op een podium om dat gesprek te openen, eerlijk, scherp en direct toepasbaar.
Het publiek waar ik de meeste impact maak. Voor mensen die niet zitten te wachten op nóg een motivatieverhaal. Ondernemers, leidinggevenden, professionals, die extern al hebben bewezen wat ze kunnen, maar innerlijk weten dat er nog iets ligt dat ze niet volledig benutten. Vrouwen die opgroeiden tussen verwachtingen en hun eigen stem en daar nog steeds tussenin laveren. Organisaties die werken aan leiderschap, diversiteit en inclusie en begrijpen dat échte verandering bij mensen begint, niet bij een nieuw proces of een nieuwe app. Ik spreek voor publiek dat bereid is om even stil te staan. Dat niet zoekt naar applausmomentjes, maar naar herkenning. De zalen waar mensen na afloop denken: "Dit wist ik al maar ik had het nog nooit zo gehoord."
Dat is de energie waar ik het beste in werk.
Mijn lessen als spreker door de jaren heen. Dat je eigen verhaal je sterkste wapen is en ook het meest spannende om te gebruiken.
Ik heb meer dan 20 jaar in corporate omgevingen gewerkt, waaronder bij de recherche. Presteren onder druk was de norm. Presenteren ook; strak, vlekkeloos, geen ruimte voor twijfel of een trillende stem. Op een gegeven moment merkte ik dat juist die perfectie de verbinding blokkeerde. Ik stond op podia en deed mijn verhaal maar ik hield de diepste laag nog achter. Het moment dat ik mezelf toestond om écht te zijn, inclusief wat het gekost heeft, wat ik heb moeten loslaten, wat het betekende om te kiezen voor mijn eigen leven, werd de impact groter. Mensen onthouden niet wat je zegt. Ze onthouden hoe je ze liet voelen. Aanwezigheid is krachtiger dan perfectie. Dat is de les die ik elke keer opnieuw bevestigd zie, op elk podium.
Een memorabel moment op het podium. Het moment dat ik voor het eerst mijn volledige verhaal vertelde. Niet de veilige versie. Niet gedoseerd. Maar het échte, hele verhaal over opgroeien tussen twee werelden, over de keuze die me alles kostte, over wat er vrijkwam toen ik stopte met aanpassen.
​ Ik stond in een zaal vol vrouwelijke professionals en voelde precies wat er zou kunnen gebeuren als ik te ver ging. Ik ging toch. Na afloop kwamen vrouwen naar me toe met tranen in hun ogen: "Ik dacht dat ik de enige was." Dat is de zin die ik niet vergeet. Niet omdat ik indruk had gemaakt maar omdat ik iets had uitgesproken waarmee iemand anders zich bevrijdde van haar eigen eenzaamheid middenin haar succes. Dáarvoor sta je op een podium. Voor dat ene moment van herkenning.
Het podium van mijn dromen. Internationaal. Een groot, divers publiek niet alleen ondernemers, maar ook leiders, changemakers en mensen die systemen van binnenuit durven te veranderen. Ik denk aan Londen, aan een Europees podium, aan een TEDx Talk. Niet voor de status. Maar omdat het verhaal dat ik vertel geen Nederlands verhaal is, het is universeel. Opgroeien tussen verwachtingen. Leren aanpassen om erbij te horen. En op een dag besluiten dat het genoeg is geweest. Die vrouw en die man bestaat overal ter wereld. Hoe groter het podium, hoe meer mensen ik kan bereiken die denken dat ze de enige zijn. En dat zijn ze niet.
Meer weten over Leila of haar boeken als dagvoorzitter?
